ตั้งสำรองเงินชดเชยพนักงาน (TAS 19) ทำไมสำคัญ

TAS 19 (ผลประโยชน์พนักงาน) บังคับให้กิจการ ประเมินภาระค่าชดเชยพนักงานในอนาคต และตั้งสำรองในงบดุล — เป็นภาระที่หลายบริษัทมองข้ามจนถึงเวลาตรวจสอบงบครั้งแรก แล้วต้องตั้งย้อนหลัง กระทบกำไรหลายล้าน

หลักการสำคัญของ TAS 19

• กิจการต้องประเมิน ค่าชดเชยที่จะจ่ายเมื่อพนักงานเกษียณ/ลาออก (ตาม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน 30–400 วัน)
• ใช้สมมติฐานทางคณิตศาสตร์ประกันภัย (Actuary) — อัตราขึ้นเงินเดือน, อัตราการลาออก, อายุเกษียณ, อัตราคิดลด
• บันทึก หนี้สินภาระผูกพันผลประโยชน์พนักงาน ในงบดุล + ค่าใช้จ่ายผลประโยชน์พนักงาน ในงบกำไรขาดทุน
• ผลกำไร/ขาดทุนจากการประมาณการ (Actuarial Gain/Loss) บันทึกใน OCI (กำไรเบ็ดเสร็จอื่น)
• SME ที่ใช้ TFRS for NPAEs สามารถคำนวณแบบ ประมาณการอย่างง่าย ได้ ไม่ต้องจ้าง Actuary ทุกปี

ทำไมสำคัญสำหรับเจ้าของ SME

• กระทบกำไรในงบ — ทำให้กำไรลดลงในปีที่ตั้งครั้งแรก (แต่ภาษีนิติบุคคลไม่ลด — สรรพากรให้หักได้เฉพาะเมื่อจ่ายจริง)
• หนี้สินในงบดุลเพิ่ม — กระทบอัตราส่วน D/E และ Working Capital — ธนาคารดูตอนขอสินเชื่อ
• ผู้สอบบัญชีบังคับ — ไม่ตั้งสำรองจะมีหมายเหตุประกอบงบ "งบไม่เป็นไปตามมาตรฐาน"
• ตัวอย่างประมาณการ: พนักงาน 10 คน × เงินเดือนเฉลี่ย 20,000 × ค่าชดเชยเฉลี่ย 5 เดือน ≈ 1 ล้านบาท ต้องตั้งสำรองในงบ

หากเปิดบริษัทมานานและไม่เคยตั้งสำรอง TAS 19 — ปรึกษาผู้สอบบัญชีโดยเร็ว ก่อนรอบบัญชีถัดไป เพื่อวางแผนการตั้งให้กระทบกำไรน้อยที่สุด

มีคำถามเพิ่มเติม? ปรึกษาทีม CKH Accounting ได้ฟรี

ข้อมูลนี้เป็นแนวทางทั่วไป (อัปเดต พ.ศ. 2569) มาตรฐาน/อัตราอาจต่างกันตามลักษณะธุรกิจและประกาศล่าสุด — โปรดปรึกษาผู้สอบบัญชีก่อนนำไปปฏิบัติจริง